درباره تختی و مرام و منش زندگی اجتماعی و ورزشی اش نیاز به یاداوری مجدد نیست ، چون بعد این همه سال ماندگاری نامش را در قلبهای دوستدارانش شاهد هستیم که می تواند حجتی باشد برای مردانگی و صداقت او ..
اما من امروز گستاخانه می گفتم که خوش به سعادت تختی که زود از پیش ما رفت ...
خوشحالم که تختی این روزها نیست ...
خوشحالم از اینکه ناباورانه او را از ما جدا کردند تا برای همیشه یک نشانه و بهانه ای باشد برای قیاس او با دیگرانی که تنها ادعا دارند ...
امروز به این فکر می کردم ، اگر تختی این روزها هم زنده بود ! باز می توانست پهلوان و دوست داشتنی بماند ؟
اما ، چیزی که موجب شد که من به این فکر برسم ، به شرح احوالات ما در بانک و اجتماع بر می گردد !
چیزهایی که فعلا تصمیم ندارم درباره انها در این وبلاگ مطلبی بنویسم ...
امروز من بار دیگر از اینکه یک تحویلدار ، ان هم در شعب روستایی بودم ، مسرور هستم ...
از اینکه در شهرهای بزرگتر و شعب بازار و ادارات مرکزی نبودم ، راضی و خرسند هستم ...
از اینکه خیلی از بزرگترها از من و امثال من خوششان نمی اید ، خوشحالم ...
از اینکه مثل خیلی ها نبودم و نیستم ، شادمانم ...
از اینکه هنوز بر عهدی که در روز استخدام و مصاحبه ام با خود و خدا بستم ، وفا دار مانده ام ، سپاسگزار و شاکر به درگاه خدا هستم ...
اما نمی دانم تا چند ماه یا چند سال بعد می توانم بر این باور پایدار باشم ...
ارزو می کنم ، همیشه به این که کوچک باشم ، افتخار کنم ...
پ.ن :
در کلبه ما ، سفره ارباب و فقیرانه جدا نیست...
در حلقه ما ، جنگ و نزائی به سر شاه و گدا نیست..
ما مطرب عشقیم ...
در کعبه ما جنگ رسیدن به خدا نیست ...
