بعد از سالی و ایامی دوباره تاریخی را برای عرضه سهام بانکهای دولتی در بورس برای ورود به عرصه بانکهای خصوصی اعلام کردند .
هرچند زیاد هم نمی شه به عرضه سهام این بانکها در تاریخ مقرر خوشبین بود ...
از سوی دیگر عنوان شده که 40 درصد از مالکیت سهام این بانکها به سبد سهام عدالت واگذار خواهد شد . این امر می تونه اصل خصوصی سازی این بانکها زیر سوال ببره و مسیر مورد انتظار و مقبول بانکهای صادرات ، ملت و تجارت دچار انحراف نماید .
به هر حال اگر واگذاری به سهام عدالت نادیده بگیریم ، به یک دو نکته در مورد ادامه روند خصوصی سازی اشاره می کنم که به نظر می رسه از مراحل حساس روند خصوصی سازی و پس از ان خواهد بود .
جدا از بحث خصوصی سازی و مشکلات و موانع ان برای بانکهایی که در شرایط فعلی برای این وجود دارد ، موضوع تعداد زیاد شعب این بانکها قابل بحث و بررسی است .
بانک صادرات ایران داری بیش از 3200 شعبه و نزدیک به 31000 هزار کارمند می باشد ،
بانک صادرات دارای تعداد حدود هجده برابری شعب و بیش از هفت برابری تعداد کارکنان در مقایسه با بانک پارسیان می باشد .
اما در میزان جذب منابع بانک صادرات دارای برتری حدود دو برابری نسبت به بانک پارسیان می باشد .
حتی مقایسه سه بانک دولتی نیز این مقایسه نتیجه مشابهی را به همراه دارد .
به طوری که به نظرم اگر تعداد شعب تمامی بانکهای خصوصی و موسسات مالی را حساب کنیم به اندازه تعداد شعب بانک صادرات نمی شود .
بانک ملت دارای تعداد حدود ده برابر بزرگترین بانک خصوصی کشور می باشد و همینطور بانک تجارت ...
بستن بسیاری از شعب این سه بانک امری است که قطعا اتفاق خواهد افتاد..
حالا به بهانه زیان ده بودن یا کم بازده بودنشان مجبور به کم کردن تعداد شعب خود هستند ...
به این فکر میکنم ایا می توان از این ویژگی منحصر به فرد بانک صادرات بهره لازم را برد و انرا به یک برگ برنده تبدیل کرد یا اینکه ...
بدون شک یکی چالشهای بانکهای در حال واگذاری همین موضوع خواهد بود. این بستن شعب جدا از فرار منابع این بانکها به بانکهای دیگر در کوتاه مدت و شاید هم برای همیشه ، می تونه همراه با بعضی چالشهایی با مردم و حتی دولت شود که مدیریت قوی و هوشمندی را برای این بانکها طلب خواهد کرد .
بهتره بانکها از هم اکنون به دنبال مشتریانی برای این شعب خودشون باشند تا با جایگزینی انها ، کمی از مشکلاتشون کاسته بشه و البته فرصتی خواهد شد تا ضمن پیش افتادن از سایر رقبا در جذاب مشتریان احتمالی ، سود قابل توجهی را برای سهامداران خود به ارمغان بیاورند .
اما بدنبال بستن شعب ، تعدیل نیرویی انسانی می تواند به بزرگترین مشکل و معضل این بانکها تبدیل می شود ...
از انجا که بخش دولتی دارای تعهداتی به کارکنانش می باشد . از این بابت به راحتی تعدیل و کنار گذاشتن کارکنان امکان پذیر نخواهد بود ..
حتی اگر با کاهش سن بازنشستگی هم به خواهند ، مقداری از بار تعدیل نیروی انسانی خود را کاهش دهند باز هم با مشکل کمبود نیروهایی با تجربه مدیریتی در بانکها مواجه خواهند بود . که اگر صرصت پیش امد باز هم در باره نیوری انسانی مطلب خواهیم داشت .
اما گذر زود هنگام از دوره خصوصی سازی ، برای بانکهای مذکور ، امید بخش روزهایی خوب می باشد و فصل شکوفایی و پویایی حقیقی برای این بانکها را رقم خواهد زد ...
پ.ن ۱:در سایت بانک نگار دوستی اشاره کرده که بانک تجارت در پی خصوصی سازی یک تعدیل نیروی بیش از پنجاه درصدی خواهد داشت
در پ.ن۲: از همه دوستانی که در مدت غیبت یک ماه بنده ، لطف و عنایتشون از ما و وبلاگ دریغ نکردند ، تشکر می کنم . امیدورام که باز هم همراهی این دوستان با وبلاگ کارکنان بانک صادرات داشته باشم .
